"Αν προσέξετε στη φύση, τα όμοια δέντρα έχουν σχεδόν
το ίδιο σχήμα. Ελάχιστα ξεφεύγουν.
Δείτε, ας πούμε, τις ελιές, τα έλατα, τις νερατζιές....
Μόνο οι ευκάλυπτοι διαφέρουν.
Παίρνουν συνήθως τη μορφή που τους χαρίζει ο άνεμος.
Οι Ευκάλυπτοι είναι μοναχικοί. Απόμακροι. Στοχαστικοί.
Μοιάζει σα να σηκώνουν στα κλαδιά τους
όλη τη λύπη των ανθρώπων.
Κι η λύπη δεν είχε ποτέ γνώριμο σχήμα.
Κρέμεται πάντα σιωπηλά, κάτω απ' το φως του ήλιου,
σαν τα κλαδιά του ευκάλυπτου."
"Ξεφυλλίζοντας τη σιωπή"
Αλκυόνη Παπαδάκη
στου ονείρου μου το φως να φτάσω.
Χρυσαφένιες δύσεις συναντώ
μακρυά από μαύρο και καταιγίδες.
Τα κατσαρά πέπλα της φύσης αγγίζω
και αφουγκράζομαι κάθε πλάσμα σε αυτή.
Σαν έναν ακόμα ονειροπόλο
που όταν πετάει εκεί ψηλά
μόνη του έγνοια η ειρήνη
στον κόσμο, το νου και την καρδιά.
Day 8.....Wooden
Day 9.....Distraction
Day 10.....Golden
















