Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Life images. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Life images. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 2 Ιουλίου 2016

Αρχαίο Ωδείο Πάτρας


Το αρχαίο Ωδείο της Πάτρας ,δυτικά του κάστρου, μνημονεύει η περιηγητής του 2ου αι. μ.Χ. Παυσανίας ως << το πιο ευπαρουσίαστο απ' όλα τα ελληνικά Ωδεία εκτός του αθηναϊκού>>. Πρέπει να ανεγέρθηκε νωρίτερα από το Ωδείο της Αθήνας ( Ηρώδειο, 160 μ.Χ ) και, όπως απέδειξαν οι αρχαιολογικές έρευνες, έπαψε να χρησιμοποιείται μετά τον 3ο αι.μ.Χ.
Έχει όλα τα βασικά μέρη του θεάτρου: κοίλο, ορχήστρα, προσκήνιο, σκηνή, παρασκήνια, και είναι μικρότερο από το Ηρώδειο.
Καθώς η διάμετρος του κοίλου του είναι η μισή περίπου από αυτή του Ωδείου της Αθήνας, μπορούμε να πούμε πως χωράει τους μισούς θεατές από αυτό. ( 2.500 περίπου της Πάτρας, 5.000-6.000 της Αθήνας ).
Το κοίλο του θεάτρου δεν είναι λαξευτό, όπως συμβαίνει με άλλα θέατρα, ούτε στηρίζεται σε κάποιο φυσικό αντέρεισμα. Για την στήριξή του χρειάστηκε να κατασκευαστεί αναλημματικός τοίχος που δεν σώζεται σε όλο του το ύψος. Το ανάλημμα είναι χτισμένο με πέτρες και επενδυμένο με επάλληλες σειρές οπτοπλίνθων κατά το ρωμαϊκό σύστημα opus testaceum, ενισχύεται δε κατά διαστήματα από ογκώδεις , χτισμένους με τον ίδιο τρόπο, πεσσούς.
Το ίδιο οικοδομικό σύστημα βλέπουμε και στον τοίχο της πρόσοψης, καθώς και στα χωρίσματα της σκηνής και των παρασκηνίων.
Η πρόσοψη που βλέπει προς τον νότο, έχει πέντε ανοίγματα-εισόδους προς την σκηνή και δυο στα πλάγια προς τα παρασκήνια. 
Ο τοίχος της σκηνής προς την πλευρά του κοίλου φέρει οκτώ κόγχες, εκ των οποίων οι τέσσερις αψιδωτές και οι υπόλοιπες ορθογώνιες.
Κόγχες φέρει και ο χαμηλός τοίχος του προσκηνίου απέναντι από την ορχήστρα.
Η ορχήστρα είναι ημικυκλική με επένδυση από μαρμάρινες πλάκες και χωρίζεται από το κοίλο με επίσης μαρμάρινο χαμηλό θωράκιο.
Το κάτω διάζωμα αποτελείται από τέσσερις κερκίδες με δεκαέξι σειρές καθισμάτων.
Οι θεατές μπαίνουν στο θέατρο από τρεις κτιστές κλίμακες, που ξεκινούν από την άνω πλευρά του κοίλου και καταλήγουν στο διάζωμα.
Τρεις κλίμακες διευκολύνουν την κίνηση των θεατών στο κάτω μέρος. 
Το επάνω διάζωμα έχει επτά κερκίδες και σώζονται επτά σειρές καθισμάτων και ανάλογες κλίμακες.
Ίσως να υπήρχαν κι άλλες σειρές και να καταστράφηκαν μαζί με το επάνω μέρος του αναλημματικού τοίχους.
Από τον 3ο μ.Χ. αιώνα μέχρι το 1889, οπότε έγινε η αποκάλυψή του, ο χώρος του Ωδείου χρησιμοποιήθηκε διαφορετικά. ( βρέθηκαν τάφοι )
Στα 1889 ήταν εντελώς σκεπασμένο από χώματα, η πρώτη μάλιστα αποκάλυψή του έγινε όταν χρειάστηκαν μπάζα για την επιχωμάτωση του λιμανιού.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ο πατρινός αρχιτέκτονας Ι.Βασιλείου φρόντισε για την αναστήλωση του θεάτρου και την επικάλυψη με μαρμάρινες πλάκες του κάτω διαζώματος.
Στο γύρω από το Ωδείο χώρο εκτίθενται σαρκοφάγοι, ψηφιδωτά και άλλες αρχαιότητες που μεταφέρθηκαν εκεί μετά την ανεύρεσή τους κατά τις αρχαιολογικές ανασκαφές της Πάτρας.










































Συμπρωταγωνίστρια της Μαρίας από το mytripsonblog  
στην παράσταση του φωτός, και ένα ακόμα Life Images (#24)



"Οι πληροφορίες όπως αναγράφονται στον αρχαιολογικό χώρο"


Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2016

Γαλάζια λίμνη ( Life Images # 21 )


Κατευθυνόμενοι από Καλαμάτα προς Πύλο μέσω Μεσσήνης και στο χωριό Καζάρμα θα ακολουθήσουμε το δρόμο που μας δείχνει η ταμπέλα για το Πολυλίμνιο. 
Σε δυο τρία χιλιόμετρα περίπου συναντάμε ένα πάρκινγκ όπου και αφήνουμε το αυτοκίνητο.
Με τα πόδια στο εξής κατηφορίζουμε προς τον προορισμό μας
Είναι τέλη Νοεμβρίου αλλά η ζέστη θυμίζει αυγουστιάτικη μέρα.
Η κατηφόρα φαντάζει ατελείωτη και ο προορισμός αρχίζει να γίνεται ανεπιθύμητος.
Ο ήχος των πουλιών και των τζιτζικιών συνοδεύεται πια με την δική μου μουρμούρα για την απόφασή μας να κάνουμε τη συγκεκριμένη παράκαμψη.
Λίγα μέτρα όμως ακόμα και μετανιώνω μεμιάς για την απογοήτευσή μου.
Μια γαλάζια λίμνη απλώνεται μπροστά μου.
Αντικρίζω ένα ακόμα θαύμα της φύσης.
Έναν ακόμα επίγειο παράδεισο.
Μονοπάτια και ξύλινες γέφυρες με οδηγούν σε καταρράκτες και περισσότερες γαλάζιες λίμνες. 
Δέντρα φαίνονται να παραμερίζουν τα κλαδιά τους στο πέρασμά μου ή σχηματίζουν πύλες που με υποδέχονται.
Άλλα πάλι γέρνουν τους κορμούς τους πάνω από τα γαλάζια νερά σαν να θέλουν να καθρεφτίσουν τα μισόγυμνα κορμιά τους καθώς οι λιγοστές αχτίδες του ήλιου γλύφουν τις κορυφές τους.



















Κι όλα αυτά ήταν μια μικρή γεύση.
Το μονοπάτι συνεχίζεται, πιο δύσβατο αυτή τη φορά.
Τι πιο όμορφο θέλει να κρύψει άραγε;


Με αυτή την ανάρτηση αφήνω τα χνάρια μου στο 
Life Images #21 της Μαρίας!





Σάββατο 1 Αυγούστου 2015

Μην....


.......ψάχνεις να με βρεις στις άκρες των γκρεμών
που συνηθίζω να περιφέρομαι.




Ούτε στα κιόσκια της απόγνωσης.




Ούτε στ΄απομεσήμερα του ονείρου μου.




Ούτε στα δειλινά του έρωτά μου.




Πάντως, στο λέω, μην ανησυχείς. Περνάω καλά.
Είμαι κρυμμένη σ΄ένα όστρακο στο βάθος του ωκεανού.




Εκεί μαθαίνω τα τραγούδια των κοραλλιών.
Περίμενέ με. Θα΄ρθω να στα φέρω.

Απόσπασμα από το " Ξεφυλλίζοντας τη σιωπή" της Αλκυόνη Παπαδάκη




Το post συμμετέχει στο life images που διοργανώνει η Μαρία από το mytripsonblog.

http://mytripssonblog.blogspot.gr/2015/08/blog-post.html