Στην χθεσινή μου ανάρτηση " Αχελώος.. Μέρος Α΄" είχα σταματήσει με την διαδρομή πάνω στην γέφυρα.
Μετά την γέφυρα στρίβω δεξιά.
Φωτογραφίζω την γέφυρα που μόλις πέρασα, και την περιοχή ολόγυρά της.
Όλη η φύση συνωμοτεί σε μια μοναδική θέα.
Τα κιτρινοπορτοκαλί χρώματα του φθινοπώρου στα δέντρα.
Ο καταγάλανος ουρανός με τα παιχνιδιάρικα σύννεφα να ζωγραφίζουν επάνω του.
Η απάνεμη τεχνητή λίμνη, που σαν καθρέπτης... αντανακλά πεντακάθαρα όλη τη μαγεία του τοπίου..
Μετά την γέφυρα στρίβω δεξιά.
Φωτογραφίζω την γέφυρα που μόλις πέρασα, και την περιοχή ολόγυρά της.
Όλη η φύση συνωμοτεί σε μια μοναδική θέα.
Τα κιτρινοπορτοκαλί χρώματα του φθινοπώρου στα δέντρα.
Ο καταγάλανος ουρανός με τα παιχνιδιάρικα σύννεφα να ζωγραφίζουν επάνω του.
Η απάνεμη τεχνητή λίμνη, που σαν καθρέπτης... αντανακλά πεντακάθαρα όλη τη μαγεία του τοπίου..
Συνέχεια της παραπάνω εικόνας είναι μια άλλη μικρή λίμνη -ταμιευτήρας του φράγματος.
Στο τμήμα αυτό πραγματοποιούνται αγώνες θαλάσσιου σκι.
Περνάω την υδροηλεκτρική μονάδα και φτάνω στην τεχνητή λίμνη της Στράτου.
Είναι η τρίτη κατά σειρά τεχνική λίμνη του Αχελώου, μετά του Καστρακίου και των Κρεμαστών.
Το χωριό που φαίνεται αριστερά είναι το Ματσούκι.
Στο στένεμα της λίμνης στο βάθος υπάρχει η παλαιά γέφυρα.
Αυτή η διαδρομή όμως θα πραγματοποιηθεί σε μια επόμενη εξόρμησή μου.









